در درجه اول باید حفاظت علیه سَرخرطومى‌ بزرگ قهوه‌اى و وحوش، در مناطق جنگلى و در چمن‌زار علیه چراى دام صورت گیرد. خسارت سرخرطومى‌ها زمانى مشخص و معین مى‌گردد که مبازره علیه آنها تا حدى دیر شده باشد یعنى در واقع زمانى که نهال زرد شده و در حال مرگ است. به همین علت است که باید مشخص شود به‌چه صورتى مى‌توان ورود و سرایت سرخرطومى‌ها را به‌موقع تشخیص داد.
این سرخرطومى‌ها به نهال‌هاى جوان جنگل آسیب مى‌رسانند، خسارت به صورت جویدگى موضعى و حلقوى دیده مى‌شود.

7575757

 

سرخرطومى‌ها سوراخ‌هائى در پوست نهال‌هاى جوان ایجاد مى‌کنند. در نتیجهٔ ایجاد سوراخ‌هاى مذکور جریان شیره نباتى ضعیف مى‌شود و نهال پژمرده مى‌گردد. در صورتى که سوراخ‌هاى حاصل از جویدگى به‌طور کامل اطراف نهال را فرا گیرند. شیرهٔ نباتى کاملاً قطع مى‌شود و نهال از بین خواهد رفت. سوسک مذکور متأسفانه در تمام طول تابستان در حال فعالیت است و لازم است که به‌طور مداوم درختان را مشاهده و بررسى نمائیم. در صورتى که مشخص گردد سرخرطومى‌ها به تعداد زیاد وجود دارند (بر روى هر نهال تعداد زیادى مشاهده مى‌شود) باید سریعاً اقدام به مبارزه علیه آنها نمود. رایج‌ترین روش مبارزه، ریختن شکر در محدودهٔ تنه و مسیر ریشه‌ها و مخلوط کردن آن با سم مناسب است. در این مورد همان گونه که ذکر گردید مى‌توان از مقدارى شکر به‌منظور مخلوط کردن با سم و پاشیدن در اطراف نهال استفاده نمود که در نتیجه این عمل از گسترش آفت در قسمت‌هاى مختلف جلوگیرى مى‌گردد. سم پاشیده شده آفت را در اطراف تنهٔ نهال محدود نموده از بین مى‌برد و نهالى که بدین صورت مورد توجه قرار گیرد براى حداقل چندین هفته در امان خواهد بود و حفظ خواهد شد. یکى از طرق عملى مبارزه که توسط دست‌اندرکاران تولید نهال صورت مى‌گیرد روش اغشته نمودن و اندود کردن ریشهٔ نهال تا قسمت یقه با محلول سمى مناسب است. آغشته نمودن نهال با سم باعث حفظ نبات در تمام طول تابستان خواهد شد. چراى دام در درجهٔ اول به نهال‌هاى جوان لطمه مى‌زند. در اطراف گودال نهال‌کارى شده دام‌هاى در حال چرا موقعیت بسیار مناسبى خواهند داشت و در نتیجه در آن قسمت بیشتر از جاهاى دیگر خسارت وارد مى‌آورند. چراى دام و جویده شدن درختان توسط آنها باعث ایجاد زخم و خراشیدگى‌هائى در نهال مى‌گردد که در ابتدا خراشیدگى و زخم در پوست حاصل مى‌گردد و سپس تمام تنهٔ نهال پوسیده مى‌شود.
چراى دام را در مناطق جنگلکارى شده‌اى که داراى مرتع مى‌باشند مى‌توان از طریق حفاظت درختان با به‌وجود آوردن وسایل و ادوات ایمنى اجراء نمود. ولى این حفاظت نباید هیچ‌گاه توسط شاخه‌هاى صاف و مدور انجام پذیرد زیرا این چوب‌ها به مدت یک سال هم نمى‌توانند نهال‌ها را حفظ نمایند. در این مورد باید چوب‌هاى محکم و مقاوم که داراى بلندى مناسب بوده و داراى ارتفاع تقریبى ۸۰ سانتى‌متر باشند تهیه نمود (به‌عنوان مثال از چوب‌هاى خاردار استفاده شود). قرار دادن چوب‌هاى تهیه شده به‌صورت هرمى خواهد بود که جلو هر گونه دخالت و آسیب رسانیدن از طرف دام را مانع خواهد شد. هزینهٔ حفاظت نهال به طریق فوق بر حسب تجربیات به‌دست آمده به همان اندازهٔ جنگلکارى و گاهى بیشتر مى‌باشد. خیلى عاقلانه به‌نظر مى‌رسد که مناطق جنگلکارى شده حداقل به‌مدت ۲ تا ۳ سال که نهال در مقابل خسارات مذکور مقاوم مى‌گردد حفظ گردند. در خلال مدت مذکور مى‌توان به ایجاد چپر در اطراف منطقه کشت شده آن محدوده را در مقابل خسارات ناشى از چراى بى‌رویه دام حفظ نمود.
خسارت وحوش بیشتر در اثر کندن زمین و از بین بردن امکانات حیات و همچنین جویدن درختان حاصل مى‌گردد. از بین بردن شرایط زیست به‌صورتى ظاهر مى‌گردد که حتى یک درخت کاج و یا صنوبر اجازه و امکان رشد پیدا نخواهد کرد. در این خصوص بدون درنگ احتیاج به حامى و حفاظ مناسبى خواهیم داشت. از ساده‌ترین روش‌ها به‌منظور حفظ درختان استفاده از چوب‌ها و تنه‌هاى شاخه‌دارى است که نسبت به نهال حفظ شونده مى‌توان این چوب‌ها را تهیه نمود و در کنار نهال به‌طور واژگون در زمین فرو کرد. در طول زمستان حفاظت درختان در مقابل جویدن وحوش لازم و ضرورى است. لازم به‌‌ یادآورى است که تعداد بسیار زیادى از مواد و سموم مؤثر و ارزان وجود دارند.

لینک دانلود
حجم فایل